Μια φορά και έναν καιρό... Ένα βιβλίο μεταμορφώθηκε σε πανέμορφη κολοκύθα!

Λατρεύω τις φθινοπωρινές κατασκευές!
Θες επειδή κλεινόμαστε σιγά σιγά μέσα και είναι καιρός για δημιουργία?
Θες επειδή τα όμορφα συναισθήματα και η ικανοποίηση που νιώθουμε έχοντας φτιάξει κάτι όμορφο, αντισταθμίζουν κάπως τη νοσταλγία των όμορφων στιγμών του καλοκαιριού?
Δεν έχω καταλήξει ακόμα...

Τυχαία λοιπόν σήμερα έπεσα σε αυτήν την πανεύκολη κατασκευή! Μπορείς να την φτιάξεις με ένα παλιό βιβλίο και χρειάζεσαι μόνο λίγη κόλλα, μπογιές και πινέλο και ένα κοπίδι! Όσο για τη διακόσμησή του... δεν υπάρχουν περιορισμοί! Άσε τη φαντασία σου ελεύθερη και... δημιούργησε!

Το αποτέλεσμα είναι απίστευτα εντυπωσιακό και τόόόόόόόσο φθινοπωρινό!

Περισσότερα θα δείς εδώ
Κάτι μου λέει ότι όλες οι μικρές πριγκίπισσες θα ξετρελαθούν!
Καλή επιτυχία!

Η μαμά μου... Η ηρωίδα μου...

                                                                      Artist: Claudia Tremblay

Η μαμά μου...Έχει την καλύτερη ψυχή, δίνει μαθήματα αγάπης, υπομονής και επιμονής σε όλους μας. Ξέρει να συγχωρεί και να αγαπά με όλη της την καρδιά, ακόμα και ανθρώπους που την πλήγωσαν πολύ….

Είναι η δύναμή μου, το πρότυπό μου …

Πάντα πρωτοπόρα και δημιουργική, άριστη και υποδειγματική στη δουλειά της, άριστη και υποδειγματική μητέρα…

Θα καταφέρω άραγε να της μοιάσω?

Θα καταφέρω άραγε να αγαπώ, να συγχωρώ, να δίνω ευκαιρίες, να δίνω ελευθερίες αλλά και να έχω τον έλεγχο στα πάντα όπως εκείνη?

Θα καταφέρω να είμαι τόσο δυνατή στα δύσκολα όσο εκείνη?

Θα καταφέρω να είμαι πάντα εκεί αλλά και από τη σωστή απόσταση όπως εκείνη?

Θα καταφέρω να μεγαλώσω και τη δική μου κόρη όπως μεγαλώσαμε και εμείς?

Πάντα στο σπίτι μας θυμάμαι χαρές και γέλια. Πάντα στο σπίτι μας θυμάμαι πολλές αγκαλιές και φιλιά. Δεν θυμάμαι πολυτέλειες και υπερβολές, θυμάμαι μόνο…αγάπη. Αγάπη ο ένας για τον άλλο, 

αγάπη για τους γύρω μας…

                                                    Artist: Catherine Rose Hutchison 

Και η μαμά πάντα εκεί, ακούραστη μητέρα, νοικοκυρά, σύντροφος, φίλη και άψογη επαγγελματίας.

Και για μένα θέλει να είμαι πάντα καλά και χαρούμενη… Και είναι δίπλα μου και με υποστηρίζει σε ό,τι κάνω...

Χρόνια πολλά μανούλα! Είσαι… ο άνεμος στα φτερά μου… η ηρωίδα μου...

Ροζ ψωμάκια για μικρές πριγκίπισσες, χρωματισμένα "φυσικά" με ζωμό...παντζαριού!

Κάθε μαμά που έχει κοριτσάκι, γνωρίζει πολύ καλά τη λατρεία που έχουν οι μικρές μας πριγκίπισσες στο ροζ χρώμα! 

Ροζ ρουχαλάκια, ροζ μποτίτσες, ρος κοκκαλάκια, ροζ τσαντούλες, ροζ, ροζ, ροζ και πάλι ΡΟΖ!!!

Και εκεί που νομίζεις ότι σίγουρα έχεις όλα τα αντικείμενα που θα μπορούσες να έχεις σε χρώμα ροζ, ακους από τη μικρή το εξής:

-Μαμά, υπάρχει ροζ ψωμί;

"Χμμ" σκέφτομαι και αισθάνομαι το μάτι να πετάει σπίθες από την πρόκληση του νέου challenging task που μου ανέθεσε η μικρή!

"Μπορούμε  να φτιάξουμε ροζ ψωμί αν θες! Χρειαζόμαστε μόνο λίγα...παντζάρια!" της απάντησα.

Και ναι λοιπόν, το έχω όλο οργανώσει στο μυαλό μου και τίποτα δεν θα μπορέσει να μου το χαλάσει...Τίποτα δεν θα πάει στραβά... Το όλο εγχείρημα σε κάθε περίπτωση θα στεφθεί με απόλυτη επιτυχία!!

Πετάγομαι αμέσως στο μαγαζάκι της γειτονιάς, παίρνω τα παντζάρια και βουρ στην κουζίνα. Καθώς τα παντζάρια βράζουν και βάφουν υπέροχα το νερό τους, αισθάνομαι όλο και περισσότερο ότι είμαι σε καλό δρόμο.

Ωστόσο πάντα χρειάζεται και μια πολύ καλή συνταγή. Στην συγκεκριμένη περίπτωση χρησιμοποιήθηκε η συνταγή για κουλουράκια Θεσ/νίκης από το site akispetretzikis.com

Αντικατέστησα ένα μέρος του νερού με ζωμό από τα βρασμένα παντζάρια (1/3 της κούπας περίπου) και η ζύμη μου χρωματίστηκε ως εξής:

Στη συνέχεια, την άφησα να φουσκώσει για λίγο ακόμα και μετά έπλασα  και έψησα τα κουλουράκια. Εμάς μας αρέσουν πιο αφράτα αλλά μπορεί κανείς να τα κάνει πιο λεπτά και πιο τραγανα.

Περιττό  να πω το πόσο ξετρελάθηκε η Κάλλια με τα ροζ κουλουράκια της! Τα ματάκια της έλαμψαν από χαρά! Και εγώ αισθάνθηκα... πώς να το πώ... πολύ...

super - mom!! Yeah!!

Καλή χρονιά!

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες μου αρέσει να στέλνω και να λαμβάνω ευχές, όχι τυπικές αλλά πραγματικές και ουσιαστικές, για τη νέα χρονιά που έρχεται…

Και θέλω όλοι μας, όσο και αν σε κάποιους δεν «αρέσει» ή δεν «ταιριάζει» αυτό το κλίμα των γιορτών, να προσπαθήσουμε να ξεχάσουμε για λίγο τις δυσκολίες, τα προβλήματα, τα κακώς κείμενα και να αισθανθούμε ότι ίσως με τη δική μας αγάπη, θετική ενέργεια και αισιοδοξία μπορεί κάτι καλύτερο να καταφέρουμε τόσο για εμάς όσο και για τους συνανθρώπους μας.

Γιατί η αλλαγή ξεκινά από μέσα μας!

Καλή χρονιά λοιπόν, πάντα με υγεία και με πολλά όνειρα, στόχους, δημιουργικότητα, αγάπη και χαρά!

http://graphicdesignjunction.com/2014/12/new-year-2015-vector-designs/

Πόσο ειλικρινής είναι ο ψαροπώλης σας; Τώρα είναι η κατάλληλη εποχή για να μάθετε!

Το φρέσκο ελληνικό και φτηνό ψαράκι όπως είναι ο γαύρος, η σαρδέλα, το μαριδάκι, το αγαπάμε και το προτιμάμε πολλοί από εμάς.

                                                                                                   www.homefood.gr

Τα μικρά αυτά ψαράκια αλιεύονται κυρίως με γρι γρι νύχτας, που ψαρεύει με λάμπα και χρησιμοποιεί δίχτυα με μάτι (άνοιγμα) μικρότερο από 30mm.

Λίγες μέρες πριν συζητούσαμε για το θέμα αυτό με ένα φίλο και μου είπε κάτι το οποίο αγνούσα παντελώς... Από 15 Δεκεμβρίου έως το τέλος Φεβρουαρίου απαγορεύεται το ψάρεμα με γρι-γρι νύχτας, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να βρίσκουμε αυτών των ειδών τα μικρά ψάρια στα ψαράδικα τα οποία επισκεπτόμαστε. Αν τα βρίσκουμε δεν θα είναι ελληνικά...

Επίσης, απαγορεύεται το ψάρεμα με μηχανότρατα από 16 Δεκεμβρίου έως 31 Δεκεμβρίου, που σημαίνει ότι το διάστημα αυτό δεν θα υπάρχουν ελληνικές γαρίδες ή κουτσομούρες και γενικά τα ψάρια τα οποία αλιεύονται με τη μηχανότρατα, τα οποία μπορεί να δει κανείς εδώ 

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα είναι η marinetraffic.com στην οποία μπορεί να δει κανείς μεταξύ άλλων, τις real time θέσεις των αλιευτικών, καθώς επίσης και πολλά στοιχεία για το "ίχνος" τους, το ιστορικό διαδρομών και θέσεών τους κα.

Στοιχεία για ένα αλιευτικό στην Χίο.

Απεικόνιση του "ίχνους" του αλιευτικού.

Άρα λοιπόν, τα αγαπημένα μας ψαράκια μετά το Φεβρουάριο πάλι! ;-)

Το Φοβισμένο Φάντασμα

Η Κάλλια (6 ετών) είναι (όπως και πολλάάάάά άλλα παιδιά) λάτρης της σειράς εκπαιδευτικών κινουμένων σχεδίων "Ένα γράμμα μια ιστορία".

Ξεκινήσαμε να τα βλέπουμε πριν από 2 χρόνια, όταν μας τα σύστησε η καλή μας δασκάλα στο προνήπιο κ. Βιβή. 

Εδώ και καιρό μου ζητούσε να της βάλω να δεί το "γράμμα Φφ"...Ψάξαμε στο διαδίκτυο για το σχετικό βίντεο αλλά δεν το βρήκαμε, αν και υπάρχει στο βιβλίο της Σοφίας Μαντούβαλου "Ένα γραμμα μια ιστορία" όπως μπορείτε να δείτε εδώ...

www.sophiamadouvalou.gr

"Μαμά θα φτιάξω το δικό μου Φ... Θα φτιάξω το Φοβισμένο Φάντασμα!" 

μου είπε και ξεκίνησε αμέσως τη ζωγραφική! 

Το Φοβισμένο Φάντασμα Φοβάται...την αράχνη!

Το Φοβισμένο Φάντασμα Φοβάται...τις φακές!

Το Φοβισμένο Φάντασμα Φοβάται...ένα Φίδι!

Το Φοβισμένο Φάντασμα Φοβάται...την Φωτιά!

Το Φοβισμένο Φάντασμα αποφάσισε μια μέρα να πάει στην πόλη και να συναντήσει την καλύτερή του Φίλη...
Αυτή του είπε: "Φοβισμένο Φάντασμα δεν είναι καλό να Φοβάσαι!"
"Α, α, α!" Απάντησε αυτό...

Τώρα πια το Φάντασμα δεν Φοβάται τίποτα! ;-)

Όλα καλά λοιπόν για το "Φοβισμένο Φάντασμα"!

;-)

Η σιωπή του νερού

Αγαπώ τα social media επειδή παρέχουν σε όλους μας τη μοναδική αυτή ικανότητα να επικοινωνούμε μεταξύ μας, να εμπνεόμαστε ο ένας από τον άλλο, να ανταλλάσσουμε απόψεις...

Tην προηγούμενη εβδομάδα έλαβα στο γραφείο ένα πακέτο με ένα βιβλίο για την Κάλλια. Ήταν από έναν διαδικτυακό φίλο, μεγάλο βιβλιοφάγο.

«Δες και αυτό. Πιστεύω θα αρέσει στη μικρή» έγραφε το σημείωμα που συνόδευε το βιβλίο.

Τίτλος βιβλίου: «Η σιωπή του νερού»

Συγγραφέας : Ζοζέ Σαραμάγκου

Εικονογράφηση (εξαιρετική): Μανουέλ Εστράδα

«Η σιωπή του νερού» του Ζοζέ Σαραμάγκου είναι ένα παραμύθι στο οποίο ο συγγραφέας θυμάται τα χρόνια που και ήταν και αυτός παιδί. Μόνο που οι αναμνήσεις μας, όταν ξέρουμε να τις διηγηθούμε ωραία, μοιάζουν με το καλύτερο παραμύθι που γράφτηκε ποτέ…(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ήρωας του βιβλίου είναι ένα μικρό παιδί που αποφάσισε να πάει για ψάρεμα. 

Κάποια στιγμή ύστερα από μεγάλη αναμονή αισθάνθηκε στο καλάμι του πως έπιασε ένα μεγάλο ψάρι. 

Πάλεψε για να το κρατήσει αλλά το ψάρι τελικά έκοψε την πετονιά και του έφυγε. 

Απογοητεύτηκε τόσο πολύ που έτρεξε μέχρι το σπίτι του που ήταν 1 χιλιόμετρο μακριά για να δολώσει ξανά το καλάμι του και να προσπαθήσει να ξαναπιάσει το ψάρι που είχε χάσει…

«Επέστρεψα στο ίδιο σημείο, ο ήλιος είχε πια δύσει, έριξα το αγκίστρι και περίμενα.

Δεν πιστεύω πως υπάρχει στον κόσμο άλλη σιωπή πιο βαθιά από τη σιωπή του νερού.

Το ένιωσα την ώρα εκείνη και δεν το λησμόνησα ποτέ.»

Όμως όσο και αν περίμενε δεν κατάφερε να ξαναπιάσει το ψάρι που είχε χάσει…Τότε ήταν που έκανε κάποιες σκέψεις…Μπορεί να είχε χάσει το μεγάλο ψάρι αλλά του είχε αφήσει για πάντα το σημάδι του, το αγκίστρι που ήταν καρφωμένο στα βράγχια του…

Η «σιωπή του νερού» είναι κατά τη γνώμη μου ένα βιβλίο που σου παρέχει πολύ υλικό για σκέψη και συζήτηση. Το τέλος δεν μπορείς να το πείς ούτε αισιόδοξο ούτε απαισιόδοξο…Ο ήρωας του βιβλίου μπορεί να μην κατάφερε τελικά να αποκτήσει αυτό που ήθελε αλλά του είχε αφήσει για πάντα το σημάδι του…Είναι και αυτό μια μορφή νίκης…

Οι εικόνες του βιβλίου είναι από το www.protagon.gr